Forest Home pictures

Na de modderpoel

Modderpoel

Forest Home

Forest Home

Een week dat begon met een oververmoeide start na een lange vliegreis vanuit Taiwan, werd een geweldige week. We kwamen terecht in Forest Home; een kamp midden in de bergen met een rivier erdoor. Een geweldige plek midden in de natuur. Hier kwam ik helemaal tot rust. Ik stond als veel anderen erg vroeg op om in de morgen te kunnen wandelen. We sliepen allemaal in verschillende cabins. Ik was roommates met Joey (duitsland) en Isaline (belgië). Geweldige roommies!
Als vrijwilligerswerk hielpen we op het kamp met dingen als; Verfen, verbouwen, tuinieren, schoonmaken etc. Ik kwam te werken in een cabin die opgeknapt moest worden. Dit was erg leuk, want we hadden een super groep en we hebben erg gelachen met de mensen die hier werkten.
In de avonden waren erg allerlei activiteiten gepland. We hadden bijvoorbeeld een kampvuur, talentenshow (wat ik samen met Alex L georganiseerd had) en we gingen met een klein groepje op pad voor snipe hunting. Dit was voor de grap bedoeld, maar werd serieus toen we 3 beren tegenkwamen. Geweldig om deze in het echt te zien!
Zondag was echt de allerbeste dag! Ik was vergeten m'n alarm te zetten, dus werd pas om 12 uur wakker. Heerlijk! Daarna naar de modderpoel, haha. We hadden daar een groot moddergevecht met ongeveer 20 man. We waren echt helemaal zwart. We besloten dus om een douche te nemen onder de watervallen. 's Avonds was de 90ties party. Wij dus druk met de meiden omkleden in spice girls, britney spears en andere bekendheden.
Dit was echt een geweldige week!!

Ik ben nu in Sain diego en ben in m'n eentje in een gastgezin. Dit vind ik erg leuk, want ik heb een hostzusje van 6 jaar die in de kamer naast me slaapt. Ze is echt geweldig. Gister zijn we naar de grens van mexico geweest en hebben we presentaties gehad over de bourder, de grens en immigratie. Vandaag hebben we ci gedaan. Ik was op een basisschool en ben met Hans een klas in geweest. Ik heb de kinderen leren lezen (lees; de kinderen hebben mij leren lezen), spellen met ze gespeeld en daarna geverft. Daarna hadden we een vrije middag op het strand. Was heerlijk. Rond het avondeten kwamen alle hostfamilies met eten en heeft iedereen op het strand gegeten. Natuurlijk hoorde marshmallows er ook bij als toetje.

Ik hoop zo snel mogelijk te horen waar ik volgende week terecht kom. We hebben helaas te horen gekregen dat mexico helemaal niet meer door gaat! Erg jammer. De laastste maand breng ik dus door in de VS. Ben benieuwd waar..

Verloop tour mexico

Hier een korte update. Ik kreeg namelijk al bezorgte mailtjes over de varkensgriep. Het plan was om maandag naar LA te vliegen en vanuit daar naar Mexico te reizen. We zouden 5 weken door Mexico trekken. Helaas zijn de eerste 2 weken van Mexico geskipt, omdat het daar erg onrustig is. Er is te weinig tijd voor het team dat vooruit reist om een hele nieuwe stad op te zetten. Ze waren dus druk op zoek naar onderdak voor een groep van 90 man voor deze 2 weken. Gelukkig heeft het advancedteam een kamp gevonden. Dit kamp ligt iets boven LA in de bergen, helemaal afgelegen. Ze mensen van dit kamp zaten erg in de stress, want het moest opgeknapt worden voordat de zomer begint. Als vrijwilligerswerk gaan wij dit kamp opknappen en tegelijkertijd kunnen we daar verblijven. Ik heb er super veel zin in, want ik de avonden zijn we dus niet aan het werk en kunnen we dus activiteiten doen. We dachten al aan een kampvuur en avondspellen. Het nadeel is dat het zo afgelegen ligt, dat er geen internet of mobiel bereik is.
De 2e week gaan we naar San Diego!! Een meisje uit onze groep woont daar en heeft dus veel mensen kunnen regelen die ons kunnen hebben als gastgezin. We weten nog niet wat het vrijwilligerswerk gaat worden. Daarna is het plan nog steeds 3 weken Mexico, maar niets is zeker. Wauw het vliegt echt voorbij! Taiwan ging zo snel.

Afgelopen week hebben we presentaties/workshops gedaan in klassen. Dit was met de boodschap over hoe je met elkaar omgaat. Dit was zo anders dan in de scholen in de VS! Daar vond iedereen het bijzonder dat ik engels sprak, en hier moet ik langzamer praten, omdat ze me anders niet kunnen verstaan! School is hier erg veel en hard. Ze beginnen rond 8u en het gaat door tot in de avond! Sommige klassen zijn pas om 9u 's avonds afgelopen.
Ook werden er een paar mini-shows gedaan op een andere school. Ik stond hier met een kraampje over NL.
We hebben koninginnedag met de cast gedeeld! Wilhelmus gezongen en daarna een competitie spijkerpoepen gedaan. Erg gelachen. Natuurlijk de hele dag in oranje rondgelopen.
De zaal tijdens de show zat bijna helemaal vol.

Het zal waarschijnlijk dus eventjes duren voor ik weer kan schrijven. Fijne meivakantie!

Taichung

Hier een kort berichtje uit Taichung, want ik heb hier geen internet in mijn hostfamily. Ik zit samen met Alana uit Bermuda in een hostfamily die geen engels spreekt. Dit is een bijzondere ervaring, maar ook erg vermoeiend. Normale dingen worden hierdoor zo ingewikkeld! Het is een alleenstaande vader met 2 kinderen. Super aardig. We hebben hier een eigen verdieping met daarop een slaapkamer (met een houten bed, zonder matras), woonkamer en een eigen tempel.
We hebben afgelopen week de hele week CI gedaan. Dit was geweldig. We waren allemaal in verschillende groepen ingedeeld en ik zat met 15 man bij de CI E-touch. Dit was een organisatie voor oudere mensen. (Bijna iedereen was boven de 80, maar zeiden dat ze 18 waren) Deze mensen kwamen elke morgen bij elkaar in een gebouw. Hier wordt van alles voor ze georganiseerd. Wij hebben deze mensen geholpen, met ze gedanst, gezongen, naar het museum geweest, geknutseld en nog meer. Rond 12 uur gingen deze mensen naar huis en hebben wij een kamer geverfd en hun hele tuin opgeknapt. Het was geweldig om te zien hoe blij de mensen waren met alles wat we deden! Het bijzondere was dat we elkaar niet eens konden verstaan, want ze spraken geen engels. Mijn hoogtepunt was het afscheid, waarbij een oude vrouw die amper kon lopen, opstond om me een knuffel te geven. Geweldig! Tijdens dit afscheid hadden de mensen voor ons gekookt en hebben we samen met ze gegeten. Nog nooit zoveel eten bij elkaar gezien.
Het was erg mooi om met deze mensen te werken, een geweldige ervaring.

Als ik weer internet heb, probeer ik weel te schrijven op m'n blog! Sorry als ik niet terug kan mailen..

foto's taiwan

Hieronder val ik van de 101, maar gelukkig kon m'n roommate Liz me nog net op tijd redden.

Dit is een tempel waar we elke dag langslopen.

Een typisch Taiwan straatje.

Met mijn hostmom miss Wang en Liz

Taiwan

Oh my gosh, I'm in Taiwan! Na een vlucht van 14 uur en 48 uur wakker te zijn geweest kwamen we eindelijk aan. We werden in een super Taiwanese karaokebus vervoerd naar een school, waar we opgewacht werden door Taiwanese studenten. We kregen daar onze eerste traditionele ontbijt en ik dacht dat ik Taiwan nooit zou overleven! Het was een rijstrol met daarin allerlei soorten vlees, ei en groentes. Het ergste was dat ik totaal geen idee had wat ik aan het eten was. Ik bedacht me dat ik daar maar aan moest gaan wennen. De studenten hadden een optreden voor ons voorbereid. Er was traditionele dans, orkest en een goochelaar. Aan het eind nog voor hun gezongen. We hadden lunch met de studenten en heb hier voor het eerst met stokjes gegeten. Het was een regelrechte ramp en gooide alles over de tafel. Erg gelachen. Na de lunch gingen we naar een andere school, waar we als helden werden ontvangen door een hele rij met leerlingen. Sommige studenten hadden nog nooit buitenlanders gezien en iedereen wou op de foto met ons. We hebben hier veel met de studenten gepraat. Aan het eind van de dag kwamen de hostfamilies. Ik woon samen met liz uit new Mexico. We wonen bij de familie Wang. Het regende en de straat waarin we wonen is zo smal, dat de taxi hier niet kon komen. Gelukkig hebben we een super verlegen hostbrother van 23 die ons wel wou helpen met de koffers. We wonen in een super smal appartementje. Ze liep snel voor ons uit en school 2 bedden tegen elkaar, en haalde een kast uit de kamer zodat het paste. We slapen dus met 2 bedden tegen elkaar in een kamer, en geen ruimte voor de koffers. Improviseren dus. M'n hostmom is super lief en spreekt een klein beetje engels. Het is vooral veel gebarentaal. De cultuur is hier erg interessant. De mensen hier zijn erg verlegen en kijken raar op als er buitenlanders zijn. Iedereen wil dus met ons op de foto. Vooral in de metro is het erg lachen, want ik steek er 2 koppen bovenuit en heb blond haar. Het is erg georganiseerd; al je stil wilt staan op een roltrap, moet je aan de rechterkant staan en als je wilt lopen aan de linkerkant. Je moet verplicht in een kaasrechte lijn staan voor je de metro ingaat en het moet stil zijn in de metro. Ook mag je geen gauwgum kauwen. Ik vergeet natuurlijk veel van die regels. In huis is het de gewoonte dat je in elke kamer andere schoenen aantrekt. Dat is een heel gedoe als de wc 2 kamers verder is!
Het was een super drukke week. De groep was in 5 groepen gesplitst en deed verschillend vrijwilligerswerk. Ik zat ik de flex/show groep. Dat betekende dat ik met deze groep naar verschillende plekken ging om mini-shows op te voeren en veel met de mensen te praten. We hebben in 5 dagen, 7 shows opgevoerd! We zijn 2 dagen naar scholen geweest. Hier hadden we eerst discussies met de leerlingen over actuele onderwerpen. Daarna hadden we uitwisseling van culturen. De studenten voerden een show voor ons op en daarna hadden we een show voor hen. Wauw, ze behandelde ons als popsterren. In de 2e school waren ongeveer 1000 studenten en waren allemaal aan het gillen. Na afloop wouden ze allemaal met ons op de foto en onze handtekeningen! 2 Andere dagen waren we in verschillende ziekenhuizen. Dit was totaal verschillend van de scholen. We begonnen met discussies met doktoren, zusters en vrijwilligers. Voor deze mensen hadden we ook een show. In het andere ziekenhuis hadden we ook een discussie, maar deden we een show voor zieken. Dit was lastiger, omdat je amper reacties terug krijgt, maar je merkt wel dat ze het erg waarderen. We zijn ook de ziekenhuiskamers in geweest. We kwamen in kinderkamers en hebben hier allemaal kinderliedsjes gezongen en dansjes gedaan als de kabouterplopdans en k3. Dit was echt geweldig! Zaterdag begonnen we met discussies met studenten met de hele cast en daarna gingen we met z'n allen naar een groot plein/park. We hadden de hele middag een groot podium tot onze beschikking! We hebben met onze showgroep 3 shows opgevoerd. Was hard werken in de velle zon, maar er waren zoveel mensen dat het echt super was. De andere helft van de cast was in het publiek en moedigde ons natuurlijk super aan. Op een avond tijdens deze week zijn Liz en ik met een hele groep naar de nightmarket geweest. Dit is een markt waar ze veel eten buiten klaar maken en verkopen. Ook hebben ze erg veel souverniertjes en kleding. Ik heb echt super gekke dingen gegeten, waarvan ik nooit dacht dat ik ze zou eten. Eigenlijk worden alle dieren van een dier hier wel gegeten. Erg gelachen! Op onze vrije dag zijn we naar de 101 geweest. Dit is het hoogste gebouw van de wereld en heeft de snelste lift van de wereld. Onze voeten deden zo'n pijn van het dansen, dat Liz en ik besloten om een dansmassage te nemen. Beetje jammer dat we na afloop haast niet meer konden lopen en Liz onder de blauwe plekken zat, maar toch super grappig!
Het is erg bijzonder om hier te zijn en de cultuur van zo dichtbij mee te maken.

Eind van de VS-tour

Mississipi, het gebied wat 3 jaar geleden getroffen is door de grote orkaan Catrina. Erg indrukwekkend om te zien, maar vooral om met mensen te praten en hun persoonlijke verhaal te horen. Het verbaast me dat zoveel mensen besluiten om hun huis weer op te bouwen en verder te leven als ze voor de storm deden. Vragen als ‘waarom blijf je wonen in een gevaarzone, wat als er weer een orkaan komt, vlucht je?’ spookten door m’n hoofd. Ik leefde bij een oudere vrouw in een klein, schattig, kleurrijk huisje. Dit midden in een geweldige omgeving met bloemen, en een meer vlakbij. Ik had Gianna uit Zwitserland als roommate. M’n hostmom is alles kwijtgeraakt tijdens de storm en had geluk dat ze dit nieuwe huisje kon vinden. Ze heeft het met hulp van vrienden/familie helemaal op kunnen knappen. Dinsdag hadden we regional learning day en zijn naar een mimi treinmuseum en een soort kunstmuseum geweest. In dat museum was een boek met foto’s van voor en na de storm, wat best indruk op me maakte. Tijdens lunch hadden we een tijdje vrij. Dat hebben we nooit, dus het was heerlijk om de omgeving zelf te ontdekken. Eind van de middag deden we een workshops in de hometeams. Lastig te omschrijven, maar het vereiste veel teamwork en was dus erg interessant. ’s Avonds gingen we met z’n allen naar het strand. Alle hostfamilies namen eten mee en aten daar dus met een super grote groep. De staf had een super groot kampvuur gemaakt en iedereen was er omheen aan het dansen/zingen. Geweldig! Woensdag was het mijn 19^e verjaardag. Toen ik wakker werd heb ik natuurlijk heerlijk met m’n echte pap en mam gebeld en daarna had m’n hostmom een lekker ontbijtje gemaakt. Het was een speciale verjaardag. Ik ben namelijk nog nooit op 18 maart de zee op geweest, door 90 man uit 22 verschillende landen in 3 talen toegezongen, dolfijnen gezien, een strandwandeling gemaakt en duik genomen om af te koelen. We hadden deden namelijk vrijwilligerswerk op een eiland aan de kust die door de storm in tweeën is gesplitst. Dit eiland betekende veel voor mississipi, omdat het de kust beschermde en omdat er veel toeristen komen, wat goed was voor de opbrengst van de stad. We moesten hiervoor met een boot een stuk over zee en hebben het eiland opgeruimd. Iedereen liep met grote plunjezakken te zeulen vol met troep. Een geweldige dag. De avond was normaal, totdat m’n hostmom zei dat ze ook nog desert had en al zingend met een grote chocolade taart met kaarsjes aan kwam zetten. Zo lief!
Donderdag had ik m’n laatste dag in het admissionsteam. Jammer, want ik vind het erg leuk. We hadden vandaag 6 presentaties! Nog nooit zoveel gehad op 1 dag. We hebben erg gelachen, want ik presteerde het om elke keer precies dezelfde speech te geven.
Ik ben nu eigenlijk al in taiwan, maar ik heb totaal geen tijd gehad om te schrijven. Ik probeer jullie dus een snelle update te geven van wat er verder in de VS gebeurde.
Op onze vrije dag in Bay st Louis zijn we naar de stad van de muziek geweest; New Orleans! Zo gaaf. We hebben daar traditioneel ontbijt gegeten. Super om daar rond te lopen, want op elke hoek van de straat is er wel een jazzbandje te vinden!
Maandag vertrokken we naar DeRidder in louisianna. Ik kwam hier met 3 andere meiden (Ada uit canada, nicole uit de VS en Aoife uit Ierland) in een huisje op een soort camping aan een meer te wonen. Geweldige plek! M’n hostfamily woonde 20 minuten van ons vandaan, dus we waren alleen. We hebben hier geweldig vrijwilligerswerk gedaan. Iedereen deed verschillend werk, maar ik kwam op de plaats te werken wat mijn hostmom had opgezet. Het heette ‘Buddyball’. Dit heeft erg indruk op mij gemaakt. Het is softbal voor mensen met een handicap. Iedereen kan meedoen en de regels zijn dan ook simpel; ‘iedereen wint, iedereen maakt een homerun en iedereen komt aan de beurt’. We hebben dit veld in 2 dagen helemaal opgeknapt en veel geverft. Aan het eind van de tweede dag hebben we softbal met het buddyballteam gespeeld. Het was een geweldige sfeer! Prachtig om te zien dat iedereen het gevoel van een winnaar had, zelfs mensen in een rolstoel die nu bij anderen op de nek zaten.
Wat ik ook zo speciaal vond aan DeRidder is hoe gelovig ze waren. Op elke hoek van de staat was wel een kerk te vinden.
Zaterdag hadden we een vrije dag. We kwamen met een hele groep bij elkaar om fried fish te eten. Dit is traditioneel voor DeRidder. ’s Avonds marshmallows geroosterd en verhalen verteld rond een vuur. De avond afgesloten in ons gezellige huisje met een typische meiden film.
Zondag vertrokken naar Tyler Texas. Texas was totaal niet zoals ik verwacht had. Ik verwachtte veel platteland en knappe cowboys, maar het was een bloemenwijk, parken en veel bomen. M'n roommate is Shannon uit de VS. Maandag heb ik in een voedselbank gewerkt. We hebben de hele dag voedsel in dozen ingepakt. Was vermoeiend, maar was gezellig met de groep. Dinsdag was ik uitgeschreven voor m’n internship en heb dus aan business gewerkt. Aan het eind van de dag kwamen pap en mam! Was echt super. Ik heb ze voorgesteld aan de groep en daarna zijn ze met me mee geweest naar m’n hostfamily om daar te eten. Raar om 2 werelden bij elkaar te hebben, maar erg leuke avond. Woensdag had ik een vrije dag om met pap en mam door te brengen. Zo veel bij gekletst. Donderdag zijn ze met de groep meegeweest met regional learning en hebben daarna gekeken, want we hadden zang en dans voor de Taiwanees en Mexican medley. Vrijdag was de show. Zo gaaf om dit voor m’n ouders op te voeren! Zaterdagochtend afscheid genomen. Top dat ze er waren!